Sprawozdanie z konferencji "Amnestia Powszechna 2009" - Amnestia Powszechna 2020
wtorek, 29 wrzesie 2020

Sprawozdanie z konferencji "Amnestia Powszechna 2009"

Sprawozdanie z konferencji "Amnestia Powszechna 2009"
Sprawozdanie z konferencji pn. „Amnestia Powszechna 2009”, która odbyła się dnia 16.09.2009 r. w sali konferencyjnej hotelu „Książę Poniatowski” w Łazach koło Magdalenki ul. Wąska 12B.
Wystąpienie Organizatora

Nazywam się Bogusław Maciejewski i to ja jestem organizatorem tego spotkania. Dziękuję wszystkim za przybycie. Postaram się z całej mocy, aby czasu spędzonego dzisiaj ze mną nie ocenili Państwo jako straconego, lecz wprost przeciwnie żeby był kiedyś wspomnieniem, do którego chętnie się powraca. Tematem dzisiejszej konferencji jest, jak wszyscy wiedzą amnestia powszechna. Amnestia jest aktem generalnym, wymagającym formy ustawowej a polega ona na łagodzeniu lub darowaniu kar.

Jako taka jest znana od zarania dziejów.

Jeśli chodzi o czasy współczesne to amnestii jest bardzo dużo i tu pragnę przedstawić zaledwie kilka przykładów:

  1. Pius IX
  2. Czeczenia
  3. Korea Płd.
  4. Izrael
  5. Bułgaria
  6. Maroko
  7. Białoruś

Doskonałą definicję amnestii, jak również przykłady stosowania amnestii zawiera pozycja, którą pozwolę sobie zacytować: Zobacz załącznik

Ja pierwszą myśl o konieczności przeprowadzenia amnestii miałem dawno temu, bo na przełomie drugiego i trzeciego tysiąclecia zainspirowany słowami nieodżałowanego śp. Jana Pawła II, który wówczas apelował, aby z okazji wchodzenia w trzecie tysiąclecie chrześcijaństwa bogate kraje umorzyły chociaż część długów najbiedniejszym krajom w geście solidarności ludzkiej i humanitaryzmu. Pomyślałem sobie, że z okazji tak doniosłej rocznicy powinna już wtedy w Polsce być ogłoszona amnestia powszechna.

Po roku dwutysięcznym przestałem o tym niestety myśleć, mój grzech lenistwa i zaniedbania, ale im bliżej roku 2009 myśli te zaczęły powracać ze zwielokrotnioną siłą. Próbowałem zainspirować kilku znanych polityków ideą przeprowadzenia amnestii, ale jak wszyscy wiedzą bez rezultatu.

W maju tego roku napisałem list do Pana Prezydenta RP i Premiera , a odpowiedzi które otrzymałem, oględnie mówiąc nie w pełni mnie satysfakcjonowały.

Przeglądając fora internetowe w tej kwestii, stwierdziłem małe zainteresowanie tematem amnestii.

Łatwo się nie zrażam przeciwnościami, a ponieważ sprawa leży głęboko w moim sercu, postanowiłem założyć stronę internetową pn. www.amnestia-powszechna.pl, którą starałem się rozpropagować na terenie Warszawy (między innymi przed gmachem Sądu w al. Solidarności), jak również poprzez anonse prasowe (Gazeta Wyborcza) oraz wysyłanie zaproszeń do różnych instytucji i organizacji społecznych. Jestem organizatorem tego spotkania i liczę, że Państwo pomogą mi w realizacji idei przeprowadzenia amnestii powszechnej w Polsce.

Oto jak widzę realizację tej idei:

  • Dzisiaj zredagujemy, podpiszemy i skierujemy apel o przeprowadzenie powszechnej amnestii w Polsce do ciał ustawodawczych RP.
  • Wystosujemy również apel do wszystkich zainteresowanych przeprowadzeniem amnestii, żeby brali z nas przykład i również pisali indywidualne i zbiorowe petycje do władz RP w tej sprawie.
  • Będziemy, korzystając ze swych obywatelskich praw, głosić konieczność przeprowadzenia amnestii powszechnej wszelkimi dopuszczalnymi metodami. Między innymi poprzez:
    • anonse prasowe
    • pikiety
    • rozdawanie ulotek itp.
  • Ten punkt wymaga specjalnego omówienia, ale zajmę się tym po przerwie, bo dowieźli pizzę, na którą zapraszam chętnych. Proszę się również śmiało częstować, albowiem kawa, herbata i ciastka są do dyspozycji drogich gości. Ogłaszam przerwę do godz. 11:30.

Na początku drugiej części konferencji pozwolę sobie jeszcze raz zacytować definicję amnestii ze szczególnym zaznaczeniem definicji amnestii warunkowej i amnestii zainicjowanej. [Zobacz załącznik ]

Myślę, że każdy już wie, co to jest amnestia i śmiem sądzić, iż większość z państwa jest również przekonana co do konieczności je przeprowadzenia, jak również co do metod które zaproponowałem w celu jej realizacji.

Teraz jeśli Państwo pozwolą, zatrzymam się dłużej i bardziej szczegółowo nad punktem czwartym, o którym wspomniałem przed przerwą. Żyjemy w bardzo ciekawych czasach, kiedy to przeciętny obywatel może korzystać z szeregu praw mu należnych, zagwarantowanych w konstytucji. A propos, jakie Państwo znacie prawa obywatelskie?

Odpowiedzi z sali:

  • prawo do godnego życia
  • prawo do nauki
  • czynne i bierne prawo wyborcze
  • prawo do ochrony zdrowia

Dziękuję Państwu, ale praw obywatelskich, mogę Państwa zapewnić, jest znacznie więcej. Konstytucja RP w rozdziale II – Wolności i Prawa Obywatela wymienia je w artykułach od 30 do 81 to jest około 50 artykułów, zaś o obowiązkach obywatelskich mówi zaledwie 5 artykułów tj. od 82 do 86. Pozwolę sobie zacytować: [Zobacz załącznik ]

Bardzo szczegółowo, lecz przystępnie omawia prawa obywatelskie wynikające z konstytucji Pan Leszek Garlicki w dziele pt. „Polskie Prawo Konstytucyjne zarys wykładu”, wydawnictwo Liber, Warszawa 2003 (wyd. 7) strony 108 – 121, którego fragmenty pozwolę sobie zacytować. [Zobacz załącznik ]

Teraz Szanowni Państwo pozwolę sobie na omówienie art. 118 ust. 2 Konstytucji RP, którego zapis według mnie jest bardzo ważny i ma uważam wiele wspólnego z tematem dzisiejszego spotkania, którym jest niewątpliwie amnestia.

Przedtem jednak pozwolę sobie zadać pytanie. Co będzie z amnestią powszechną, kiedy apele, pikiety, ulotki, anonse i inne działania nie przyniosą zamierzonych rezultatów?

Wiemy przecież, że politycy są bardzo wrażliwi na to, co piszą środki masowego przekazu, a tu amnestia jest tematem tabu. Króluje „twardy kurs” wobec błądzących obywateli. Prawie codziennie informuje się o setkach czy też tysiącach złapanych przez policję kierowcach, jadących pod wpływem alkoholu, o kilkuset aferzystach aresztowanych za ustawianie meczów piłki nożnej, o wynikach pracy pewnej agencji, która śledzi, podsłuchuje a nawet czasem prowokuje znanych polityków. Istne „polowanie na czarownice”. A odnoszę wrażenie, że sprawy nabrały takiego tempa, że czasami myśliwi stają się zwierzyną. Obawiam się tego, żeby w mediach, a następnie w głowach decydentów zapanowała atmosfera amnestii, to czeka nas jeszcze daleka droga. Nie zrażajmy się, albowiem ktoś musi postawić na tej drodze pierwszy krok.

Wracamy do pytania. Co może zrobić obywatel, jeżeli jego apele i inne zabiegi nie przyniosą żadnych efektów?

Jeśli ktoś z Państwa zaproponowałby zorganizowanie referendum w sprawie amnestii, to niestety musiałbym tą propozycję odrzucić, gdyż zgodnie z ustawą z dnia 14 marca 2003 o referendum ogólnokrajowym jest to niemożliwe. [Zobacz załącznik ]

Chciałbym Państwa jednak pocieszyć, iż ta przeszkoda ustawowa według mojej skromnej interpretacji nie została zapisana w ustawie z dnia 24 czerwca 1999 o wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli. [Zobacz załącznik ] Osobiście jestem gorącym zwolennikiem, wręcz entuzjastą instytucji inicjatywy ludowej.

Jak to przebiega w innych krajach pozwolę sobie zacytować: [Zobacz załącznik ]

Reasumując jestem optymistą. Jeśli nasze Szanowne władze zignorują nasze apele i inne działania w sprawie amnestii, to pozostanie nam jeszcze konstytucyjna możliwość wystąpienia z obywatelską inicjatywą ustawodawczą. Ja osobiście nie widzę żadnych merytorycznych przeciwwskazań. Ustawodawca w ustawie o referendum ogólnokrajowym zastrzegł sobie, że referendum z inicjatywy min. 500000 obywateli w sprawie amnestii jest niemożliwe. A w ustawie o realizacji inicjatywy obywatelskiej niedoczytałem się takiego zastrzeżenia, więc co nie jest zabronione można czynić.

Proszę wszystkich o dokładne przeanalizowanie ustawy, wyciągnięcie wniosków i ewentualne przyłączenie się do pomysłu tej inicjatywy.

Myślę, że jeszcze dzisiaj jest za wcześnie na powołanie komitetu obywatelskiego pod nazwą Amnestia Powszechna, ale kto wie, może już niedługo komitet taki będzie zmuszony powstać.

Proszę zebranych o zaznajomienie się z materiałami tego spotkania, które w formie sprawozdania już niedługo ukażą się na stronie www.amnestia-powszechna.pl.

Dziękuję Państwu za uwagę.

Na tym skończyło się wystąpienie organizatora. Niestety Pan dr Rotkiewicz z powodów osobistych nie przybył na spotkanie.

Rozpoczęła się dyskusja.

Podano przykłady surowego prawa, jak również opisywano ciężkie warunki jakie często panują w aresztach i więzieniach.

Uczestnicy współredagowali apel do władz, jak również zdeklarowali się go podpisać. Organizator jeszcze raz podziękował za przybycie wszystkim i stwierdził, iż ma nadzieję, że amnestia powszechna zostanie ogłoszona i to jeszcze w tym roku, a gdyby jednak nie nastąpiła, to obiecał organizację następnego tego typu spotkania.